De schoonheid van de Mis herontdekken

(8-11-2017) Audiëntie – De schoonheid van de Mis herontdekken
Een nieuwe catechesereeks over de Eucharistie

“De verborgen schoonheid herontdekken … van de Eucharistievering, die eens ontsluierd, aan ieders leven volle zin geeft” en deelnemen aan “de liturgische vorming van de gelovigen, voor ware vernieuwing onmisbaar”, dat zijn de objectieven die paus Franciscus beoogt met de catechesereeks die vandaag begonnen is.
Paus Franciscus nodigt uit de blik te richten “op het hart van de Kerk, dat wil zeggen op de Eucharistie” om “te herontdekken hoezeer Gods liefde in dit geloofsmysterie schittert”. “Voor ons, christenen, is het fundamenteel de waarde en betekenis van de Heilige Mis goed te begrijpen, om onze relatie met God steeds voller te beleven.”

Dierbare broeders en zusters, goeie dag!
Wij beginnen vandaag een nieuwe catechesereeks die onze blik op het hart van de Kerk zal richten, namelijk de Eucharistie. Voor ons, christenen, is het fundamenteel de waarde en betekenis van de Heilige Mis goed te begrijpen, om onze relatie met God steeds voller te beleven.

Wij mogen het grote aantal christenen niet vergeten dat over de hele wereld, in tweeduizend jaar geschiedenis, tot in de dood weerstand bood om de Eucharistie te verdedigen; en hoevelen riskeren vandaag nog hun leven om aan de zondagsmis deel te nemen. In 304, tijdens de vervolgingen van Diocletianus, werd een groep christenen in Noord-Afrika tijdens de Mis in een huis betrapt en gearresteerd. De Romeinse proconsul vroeg hen waarom zij dat deden, wetend dat het absoluut verboden was. En zij antwoordden: “Zonder de zondag kunnen wij niet leven”, wat betekent: als wij de Eucharistie niet kunnen vieren, kunnen wij niet leven, dan zou ons christenleven sterven.

Jezus heeft namelijk tot Zijn leerlingen gezegd: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, als gij het vlees van de Mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drinkt, hebt gij het leven niet in u. Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag” (Joh. 6,53-54). Deze christenen in Noord-Afrika werden gedood omdat zij Eucharistie vierden. Zij hebben het getuigenis nagelaten dat men van het aardse leven kan afstand doen omwille van de Eucharistie, omdat zij ons het eeuwig leven geeft, door ons deelgenoot te maken aan de overwinning van Christus op de dood. Een getuigenis dat ons allen interpelleert en een antwoord vraagt over wat het voor ieder van ons betekent deel te nemen aan het Misoffer en te naderen tot de Tafel van de Heer. Zoeken wij deze bron waaruit “levend water opborrelt” voor het eeuwig leven? … dat van ons leven een geestelijk offer van lof en dankzegging maakt en ons tot één enkel lichaam maakt met Christus? Dat is de diepste zin van de Heilige Eucharistie. Die dankzegging betekent: dankzegging aan God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, een dankzegging die ons betrokken maakt en transformeert door de gemeenschap met Zijn liefde.

In de volgende catechese zou ik een antwoord willen geven op enkele belangrijke vragen over de Eucharistie en de Mis om te herontdekken, of te ontdekken hoezeer Gods liefde in dit geloofsmysterie schittert.

Het Tweede Vaticaans Concilie was sterk bezield door het verlangen om christenen de grootheid van het geloof en de schoonheid van de ontmoeting met Christus te laten begrijpen. Om die reden was het vooreerst noodzakelijk, onder leiding van de Heilige Geest een gepaste vernieuwing van de liturgie op gang te brengen, omdat de Kerk voortdurend van haar leeft en zich dank zij haar vernieuwt. Een centraal thema dat de concilievaders benadrukt hebben is de liturgische vorming van de gelovigen, voor ware vernieuwing onmisbaar. Dat is precies ook het doel van deze catechesereeks waarmee wij vandaag beginnen: de grote gave die God ons in de Eucharistie doet, beter leren kennen.

De Eucharistie is een wonderbaar gebeuren waarin Jezus Christus, ons Leven, aanwezig komt. Aan de Mis deelnemen “ is het lijden en de verlossende dood van de Heer opnieuw beleven. Het is een theofanie: de Heer komt op het altaar aanwezig om aan de Vader geofferd te worden voor het heil van de wereld” (homilie van 10 februari 2014). De Heer is daar met ons aanwezig. Zo dikwijls gaan wij erheen, kijken rond, praten onder elkaar terwijl de priester de Eucharistie viert … wij vieren ze, maar niet dicht bij Hem. Doch, het is de Heer! Als de president van de republiek of een ander belangrijk werelds personage hier vandaag zou komen, gaan wij zeker naar hem toe en groeten hem. Maar denk eens na: wanneer ge naar de Mis gaat, is de Heer daar! En ge bent verstrooid. Het is de Heer! Daar moeten wij over nadenken. “Vader, Missen zijn vervelend. – Maar wat zegt ge, verveelt de Heer? – Nee, nee, de Mis niet, maar de priester. – Ah, priesters moeten zich bekeren, maar de Heer is daar!” Begrepen? Vergeet het niet! “Deelnemen aan de Mis is het lijden en de verlossende dood van de Heer opnieuw beleven.”

Proberen wij ons nu enkele eenvoudige vragen te stellen. Bijvoorbeeld, waarom maakt men het kruisteken en doet men een schuldbelijdenis bij het begin van de Mis? Hier zou ik terloops iets willen inlassen. U heeft gezien hoe kinderen het kruisteken maken. Ge weet niet wat ze doen, of het kruisteken of een tekening is. Ze doen zo (de paus maakt een verward gebaar). Men dient aan kinderen te leren hoe het kruisteken goed te maken. Zo begint de Mis, zo begint het leven, zo begint de dag. Dat wil zeggen dat we door het kruis van de Heer vrijgekocht zijn. Bekijk de kinderen en leer hen het kruisteken goed te maken. En de Lezingen in de Mis, waarom zijn ze daar? Waarom leest men ’s zondags drie lezingen en twee op andere dagen? Of nog, waarom zegt de priester die voorgaat in de viering, op een bepaald ogenblik “Verheft uw hart”?. Hij zegt niet: “Hef uw gsm omhoog om een foto te maken!”. Nee, dat is niet goed! En ik zeg u dat omdat het mij heel verdrietig stemt wanneer ik hier op het plein of in de basiliek de Mis opdraag, en al die opgeheven gsm’s zie, niet alleen van gelovigen maar ook van sommige priesters en zelfs bisschoppen. Maar alstublieft! De Mis is geen vertoning: we gaan het lijden en de verrijzenis van de Heer tegemoet. Daarom zegt de priester: “Verhef uw hart”. Wat wil dat zeggen? Denk eraan, geen gsm’s!

Het is heel belangrijk terug te keren tot de fundamenten, te herontdekken wat wezenlijk is, door hetgeen men bij de viering van de sacramenten aanraakt en ziet. De vraag van de apostel Thomas (Joh. 20,25), om de wonden te kunnen zien en aanraken van de nagelen in Jezus’ lichaam, is in zekere zin het verlangen om God te kunnen aanraken, om in Hem te geloven. Wat de heilige Thomas vraagt aan de Heer is wat wij allemaal nodig hebben: Hem zien, en Hem aanraken om Hem te kunnen herkennen. De sacramenten komen aan deze menselijke behoefte tegemoet. De sacramenten, de Eucharistieviering in het bijzonder, zijn de tekenen van Gods liefde, de bevoorrechte wegen om Hem te ontmoeten.

Zo zou ik door de catechesereeks die vandaag begint, met u de verborgen schoonheid van de Eucharistieviering willen herontdekken, die eens ontsluierd, aan ieders leven volle zin geeft. Moge de Maagd Maria ons op dit nieuwe stukje weg begeleiden. Dank u.

Terug naar overzicht
By | 2017-11-14T22:06:37+00:00 9 november 2017|Woord van de paus|0 Comments