Zijn kwetsbaarheid erkennen

(16-6-2017) Zijn kwetsbaarheid erkennen zonder die te verdoezelen

Niemand kan “zichzelf redden”, “Gods macht” is nodig, zegt paus Franciscus. Hij nodigt uit zijn zwakheden niet te “bedekken”, noch te “verdoezelen”: “één van de moeilijkste dingen van het leven is zijn kwetsbaarheid te erkennen”.

De paus mediteerde over de eerste lezing (2 Kor. 4,7-15) waar de apostel Paulus schrijft: “Wij dragen een schat in aarden potten”. En hij nodigt uit ons ervan bewust te worden dat wij “zwak, zondig” zijn en dat we niet verder kunnen zonder God. Het is “Gods macht, Gods kracht die redt, die geneest, die opricht”.

Dat is “de realiteit van onze kwetsbaarheid”: “wij zijn allemaal kwetsbaar, broos, zwak en hebben nood aan genezing … Een van de moeilijkste dingen van het leven is zijn kwetsbaarheid te erkennen. Soms proberen wij onze kwetsbaarheid te bedekken zodat ze niet gezien wordt, of te maquilleren … of te verdoezelen … Verdoezelen is steeds beschamend. Het is hypocriet”.

Men kan ook hypocriet zijn tegenover zichzelf, doet de paus opmerken, geloven “dat men anders is”, “geen genezing nodig te hebben”, noch “steun”. Het is “de weg van de zelfingenomenheid, hoogmoed, zichzelf tot referentiepunt nemen in plaats van te weten dat men van klei is, zelf heil en volheid zoeken”. Doch, niemand kan “zichzelf redden”.

Alleen Gods macht redt, zegt de heilige Paulus: “duidelijk blijkt dat die overgrote kracht van God komt en niet van ons. Wij worden aan alle kanten bestookt maar raken toch niet klem; wij zien geen uitweg meer maar zijn nooit ten einde raad; wij worden opgejaagd maar niet in de steek gelaten; wij worden neergeveld maar gaan er niet aan dood”.

Paus Franciscus moedigt een ononderbroken dialoog aan “tussen de schat en de klei”. Het gaat erom “eerlijk te zijn”, bijvoorbeeld in de biecht: zijn zonden niet zeggen “alsof het een prijslijst van de markt is”, waarbij men “de klei een beetje probeert te verbleken”.

Er is “schaamte” nodig, die “het hart verwijdt zodat Gods macht, Gods kracht binnen kan. De schaamte klei te zijn en geen zilveren of gouden pot … als wij daartoe komen, zullen we gelukkig zijn”.

Op het ogenblik van de voetwassing had de heilige Petrus, die tegen dit gebaar van Christus protesteerde, “niet begrepen dat hij van klei was, dat hij de macht van de Heer nodig had om gered te worden”. Het is echter alleen door te aanvaarden dat men van klei is, dat “Gods buitengewone macht tot ons zal komen en ons volheid, heil, geluk zal geven, de vreugde van gered te zijn”.

Terug naar overzicht
By | 2017-06-22T20:52:44+00:00 17 juni 2017|Geen categorie, woord van de paus|0 Comments