Zomerbrief 2017

Ga naar de pdf-versie met illustraties of lees de brief hieronder.


Geloofd en aanbeden
zij Jezus Christus
in het allerheiligste Sacrament

Tegelen, Zomertijd 2017

Beste leden van de Gemeenschap voor Aanbidding,

Vakantietijd. Zomertijd. Erop uit. Geen werk. Even wat anders. Wij, mensen, kunnen niet altijd hetzelfde doen, en hebben afwisseling nodig. Wij gaan van de ene plaats naar de andere, wij zijn onderweg. Wij doen in plaats van het ene, het andere en scheppen daarmee voor onszelf een ruimte om onze geest te laten herbronnen. Een heerlijke tijd.

Heerlijk is het te loven de Heer,
Te bezingen uw Naam, Allerhoogste.
Met de dageraad uw goedheid te roemen,
In de nachten uw trouw. Ps.34

In onze voorbeden gedenken wij in deze tijd de mensen die op vakantie gaan en bidden daarbij tevens dat zij onze Heer niet vergeten. Is het niet de vreugde van de psalmist, die uit de psalm naar voren komt en die op een jubelkreet lijkt? Gelukkig kan dit ook toegepast worden op de vele mensen, die niet op vakantie kunnen gaan, om welke reden dan ook.

Loven wil de Heer te allen tijde;
De lof Gods geef ik stem, altijd weer.
En mijn ziel zal in trots de Heer prijzen.
Wie verdrukt is, hoort het met verrukking.

Een ontmoeting van mensen die niet op vakantie kunnen gaan met mensen die dit wel kunnen, kan een heel vruchtbare en vreugdevolle uitwerking hebben. De een kan de ander aanspreken met de woorden van de psalmist:

Verheerlijkt met mij de Heer,
Verheffen wij zijn Naam eenparig.

Dat maakt het leven groot.

Zo kunnen wij voor onszelf en voor elkaar de hemel op aarde dichterbij brengen.

Heer, ik wil U met heel mijn hart loven.
Al uw wonderen wil ik verhalen.

Vreugde dragen, in U mij verblijden.
Zingen uw Naam ter eer, Allerhoogste.

Wij weten, dat heiligen erop uittrokken om overal Gods Blijde Boodschap te verkondigen. De heilige Antonius van Padua en vele andere heiligen trokken ontelbare mensen, die naar hun preken kwamen luisteren, en deze toepasten in hun leven. De heilige Franciscus preekte zelfs voor de dieren.
Andere heiligen waren aan hun bed gekluisterd en trokken vele mensen naar zich toe, omdat deze zagen hoe zij hun lijden droegen in vereniging met onze Heer en zij er hun geestelijk voordeel mee deden.

Huismoeders, die dag en nacht voor hun kinderen zorgen en soms zelfs hun leven geven voor hun kind, mogen zo getuigen zijn van Gods voortdurende zorg voor ons.
En wat te denken van mensen die van de ene plaats naar de andere vluchten vanwege vervolging, oorlog en geweld, of honger? Ook deze mensen zouden wij in onze vakantietijd niet moeten vergeten. Integendeel: misschien vinden wij zelfs een mogelijkheid om juist in de vakantietijd iets voor hen te betekenen.

Ieder heeft een eigen plaats en een eigen taak om van Christus te getuigen, of men op vakantie kan gaan of dat men daartoe geen mogelijkheid ziet.

De vakantietijd wil ook nog wel eens besteed worden om op bedevaart te gaan, naar Lourdes, Fatima of Santiago de Compostella, hetgeen natuurlijk een goede tijdsbesteding is, zeker als men dit ook nog kan combineren met vrijwilligerswerk voor de zieke medemens.

Dit jaar gedenken wij dat 100 jaar geleden Maria in Fatima verscheen aan drie herderskinderen. Het leven is niet altijd vrolijk en dat wisten deze kinderen van Fatima maar al te goed. Zij kregen onderrichting van Maria zelf, maar ook de vertroosting en bevestiging van hun zending. De Engel leerde hun een mooi gebed: Mijn God, ik geloof, aanbid, hoop en bemin U. Ik vraag vergiffenis voor hen die niet geloven, niet aanbidden, niet hopen en U niet beminnen.

Als wij niet op vakantie kunnen gaan of op bedevaart, dan zijn wij misschien toch nog in staat om geestelijk op bedevaart te gaan. Daartoe kunnen wij in huis of in de tuin een plekje vrijmaken om te bidden of geestelijke lezing te doen. Het Woord Gods is levend en krachtig en schept nieuw leven in ons binnenste. Daarvoor hoeven wij niet eerst de halve wereld rond te reizen.

Het ontdekken van mogelijkheden in de eigen omgeving kan verrassende uitwerkingen hebben. Een medemens bezoeken die aan bed gekluisterd is en er ernstiger aan toe is dan ik. Een kaartje of bloemetje sturen aan iemand die een moeilijke tijd door te maken heeft. Een telefoontje naar iemand die met haar/zijn verdriet veel alleen zit. Op deze manieren kunnen wij God bij de mensen brengen en zijn wij apostelen van de Blijde Boodschap.

Wij, in ons slotklooster, vullen de vakantietijd op onze eigen manier in. Wij verlaten ons klooster niet om naar het strand te gaan of kerken te bezoeken, of om op bedevaart te gaan. De altijddurende eerherstellende aanbidding gaat onverminderd voort en zo ook de dagelijkse Eucharistieviering en het Koorgebed. Het goddelijk Officie – zoals het Koorgebed ook wel genoemd wordt – is ons dagelijks voedsel, met zijn vele psalmen, hymnen, kantieken, lezingen, beurtzangen en gebeden. De dagelijkse Eucharistieviering is het meest kostbare wat wij elke dag hebben; dat wij namelijk bij het onbloedig Kruisoffer aanwezig mogen zijn, waardoor onze verlossing een feit werd. Het is geen overbodige luxe om dit dagelijks te vieren. Integendeel, het is nodig voor ons geestelijk leven om dit Mysterie steeds beter te leren kennen en er dieper in door te dringen. De heilige Mis is een onuitputtelijke bron, waaruit ieder lid van onze communiteit dagelijks levend water put om zo zelf een bron te worden waaruit het Levend Water opwelt.

Maar wij zijn vindingrijk genoeg om tussen de gebedstijden in, de dagorde enigszins aan te passen en het gewone werk een beetje te laten voor wat het is en meer tijd te maken voor gezamenlijke ontspanning. Een uit-in-eigen-huis-dag: een dag met wat meer recreatie, waarbij de zusters in de tuin zelf wat kunnen bakken. Enkele dagen waarop wij van alles samen doen zelfs poppenkast met eigen gemaakte poppen zoals Moeder Mechtildis, Maria, een priester en engelen.

De Gemeenschap voor Aanbidding
Sinds de Gemeenschap voor Aanbidding het uitgeven van het tijdschrift “Eucharistie en Geestelijk leven” niet meer verzorgt, is er heel wat minder werk te verrichten. Daarom is er besloten om de Gemeenschap voor Aanbidding als rechtspersoon op te heffen; de Gemeenschap blijft evenwel als gebedsgemeenschap bestaan binnen Priorij Nazareth.
Ten gevolge hiervan is de bankrekening t.n.v. de Gemeenschap voor Aanbidding vervangen door rekeningnummer NL 61 ABNA 0247 3134 75 (BIC ABNANL2A) t.n.v. Priorij Nazareth inzake Gemeenschap voor Aanbidding.

Met een hartelijke vakantiegroet en in biddende verbondenheid,
uw zusters Benedictinessen van het heilig Sacrament,
zuster Immaculata Franken OSB ap, priorin

Gemeenschap voor Aanbidding – van Wevelickhovenstraat 1 – 5931 KS Tegelen – T 077-3731572. IBAN NL61ABNA0247313475 (BIC ABNANL2A) t.n.v. Priorij Nazareth inzake Gemeenschap voor Aanbidding te Tegelen.
www.oudemunt.nlgva@oudemunt.nl

By | 2017-08-07T21:39:09+00:00 6 augustus 2017|Geen categorie|0 Comments