20-12-2020 Angelus – Bidden, handelen, zonder uit te stellen tot morgen

“Moet ik bidden?” – “Ja. En ik bid” – “Moet ik anderen helpen?” – “Ja, maar hoe?” – “Ik doe het, zonder uitstel”, insisteert paus Franciscus. De paus waarschuwt voor de keten van “morgen”. “Indien de geboorte van Jezus ons leven niet raakt – het mijne, het uwe, dat van iedereen – is zij zinloos”, waarschuwt hij.

Dierbare broeders en zusters, goeie dag!
Op deze vierde en laatste zondag van de Advent, geeft het Evangelie ons opnieuw het verhaal van de Boodschap. “Verheug u”, zegt de engel tot Maria, “gij zult zwanger worden en een zoon ter wereld brengen en gij moet Hem de naam Jezus geven” (Lc 1, 28.31). Die boodschap lijkt één en al vreugde, bestemd om de Heilige Maagd gelukkig te stemmen: wie onder de vrouwen van die tijd droomde er niet van om moeder van de Messias te worden? Doch, met de vreugde kondigen deze woorden voor Maria een grote beproeving aan. Waarom? Want op dat ogenblik was zij met Jozef “verloofd” … (v. 27). In zo’n situatie bepaalt de Wet van Mozes dat er geen geslachtsgemeenschap noch samenwonen mag zijn. Door een zoon te hebben zou Maria dus de Wet overtreden en de straf voor vrouwen zou verschrikkelijk zijn: steniging (cf Deut 22,20-21).

De Goddelijke boodschap zal het hart van Maria zeker met licht en sterkte vervuld hebben; toch stond Zij voor een cruciale keuze: ja zeggen aan God en daarbij alles riskeren, ook Haar leven, of de uitnodiging afwijzen en Haar gewone weg vervolgen.

Wat doet Zij? Zij antwoordt: “mij geschiede naar uw woord” (v. 38) – “mij geschiede”: het fameuze fiat van Maria. Maar de oorspronkelijke taal van het Evangelie heeft iets meer. De verbale uitdrukking wijst op een sterk verlangen, de vaste wil dat iets zou gebeuren. Met andere woorden, Maria zegt niet: komt wat komt, als het toch niet anders kan … Nee, geen zwakke en onderworpen aanvaarding maar een sterk en levendig verlangen. Zij is niet passief, maar actief. Zij ondergaat God niet maar kleeft Hem aan. Het is een liefdevolle beschikbaarheid om Haar Heer te dienen, in alles en onmiddellijk. Zij had een beetje bedenktijd kunnen vragen of wat meer uitleg over wat stond te gebeuren; misschien een of andere voorwaarde stellen … Zij neemt in tegendeel geen tijd, Zij laat God niet wachten, Zij stelt niet uit.

Laten wij aan ons denken, nu: zo dikwijls is er uitstel in ons leven, ook in ons geestelijk leven! Ik weet bijvoorbeeld dat het goed doet te bidden, maar ik heb geen tijd vandaag … morgen, morgen, morgen … Wij stellen de dingen uit: ik zal het morgen doen. Ik weet dat het belangrijk is die persoon te helpen, ja ik moet het doen, ik zal het morgen doen. De keten van “morgen”. De dingen uitstellen. Vandaag, op de drempel voor Kerstmis, nodigt Maria ons uit niet uit te stellen tot later, ja te zeggen. Moet ik bidden? Ja. En ik bid. Moet ik anderen helpen? Ja, en hoe? Ik doe het. Zonder uitstel. Elk ja kost iets. Elk ja kost iets maar steeds minder dan wat het Maria gekost heeft – dat moedige ja, het ja dat klaarstaat, dat “mij geschiede naar uw woord” dat ons het heil gebracht heeft.

En wij, welk ja zouden wij kunnen zeggen? In deze moeilijke tijden? In plaats van ons te beklagen over wat de pandemie ons belet te doen, laten wij iets doen voor degenen die minder hebben. Niet het zoveelste cadeau voor ons en onze vrienden, maar voor iemand in nood aan wie niemand denkt! En nog een raad: opdat Jezus in ons zou geboren worden, laten wij ons hart bereid maken, laten wij bidden. Laten wij ons niet leiden door de consumptiementaliteit: ik moet cadeautjes kopen, ik moet dit en dat doen … Die gejaagdheid om van alles te doen … Het belangrijke is Jezus. De consumptiementaliteit, broeders en zusters, heeft Kerstmis opgesloten. Er is geen consumptiementaliteit te vinden in de stal van Betlehem: daar vindt men de realiteit, armoede, liefde. Maken wij ons hart bereid zoals Maria dat deed: bevrijd van het kwaad, ontvankelijk, klaar om God te ontvangen.

“Mij geschiede naar uw woord.” Dat is het laatste woord van de Heilige Maagd op deze laatste zondag van de Advent en het is een uitnodiging om een concrete stap naar Kerstmis te zetten. Want als de geboorte van Jezus ons leven niet raakt – het mijne, het uwe, dat van iedereen – is zij zinloos. In het Angelus gaan ook wij nu zeggen, “mij geschiede naar uw woord”. Moge de Heilige Maagd ons helpen het uit te spreken met ons leven, onze houding in deze laatste dagen, om ons goed op Kerstmis voor te bereiden.

Terug naar overzicht