15-1-2020 Audiëntie – Het woord van God is onbedwingbaar
Onze woningen doordrenken met het Evangelie

Het slot van de Handelingen van de Apostelen “bevat en recapituleert heel de dynamiek van het woord Gods, een onbedwingbaar woord dat zich haast om aan iedereen het heil te brengen”, legt paus Franciscus uit. Het verhaal eindigt niet met “de dood van Paulus” maar met “de dynamiek van zijn verkondiging, van een Woord dat zich niet in boeien laat slaan”. De paus benadrukt dat, wanneer “Paulus geen bewegingsvrijheid heeft”, hij daarentegen “vrij kan spreken omdat het Woord niet geketend is”.
Paus Franciscus gaf in de algemene audiëntie, de laatste catechese over de Handelingen van de Apostelen, met commentaar op hoofdstuk 28, waar de heilige Lucas spreekt over de twee jaren dat de apostel Paulus het woord Gods vrij verkondigt aan iedereen die bij hem komt, terwijl hij zelf huisarrest heeft.
“Dit open huis voor alle zoekende harten”, zei de paus nog, “is het beeld van de Kerk die, al wordt zij vervolgd, niet begrepen wordt en geketend is, het nooit moe wordt alle mannen en vrouwen met een moederlijk hart op te nemen om hen de liefde van de Vader te verkondigen, die in Jezus zichtbaar werd”.
Laten wij de Heilige Geest aanroepen opdat Hij “ook ons, zoals Paulus, bekwaam maakt onze woningen met het Evangelie te doordrenken en er cenakels van broederlijkheid van te maken, waar de levende Christus ontvangen wordt, die “in elke mens en in alle tijden tot ons komt “.

Dierbare broeders en zusters,
Wij besluiten vandaag de catechese over de Handelingen van de Apostelen, met de laatste missionaire halte van de heilige Paulus, namelijk Rome (cf 28,14).

De reis van Paulus, die één en dezelfde zaak is als het Evangelie, is het bewijs dat de wegen van de mensen, als zij met geloof gegaan worden, een plaats kunnen worden waar Gods heil langskomt, door het woord van het geloof dat actieve gist is in de geschiedenis, in staat om situaties te veranderen en altijd nieuwe wegen te openen.

Met de aankomst van Paulus in het centrum van het keizerrijk, eindigt het verhaal van de Handelingen van de Apostelen. Dus niet met het martelaarschap van Paulus, maar met de overvloedige uitzaaiingen van het Woord. Het slot van het verhaal van Lucas, gericht op de reis van het Evangelie over de wereld, bevat en recapituleert heel de dynamiek van het Woord Gods, een onbedwingbaar woord dat zich haast om aan iedereen het heil te brengen.

In Rome ontmoet Paulus vooral zijn broeders in Christus, die hem ontvangen en moed geven (cf 28,15) en wiens hartelijke gastvrijheid laat zien hoezeer zijn komst verwacht en verlangd werd. Vervolgens mag hij alleen wonen onder militaire bewaking, dat wil zeggen met een soldaat die zijn wacht is; hij staat onder huisarrest. Ondanks zijn conditie van gevangene, mag Paulus de joodse notabelen ontmoeten om uit te leggen waarom hij verplicht was beroep te doen op de keizer en om hen te spreken over het rijk Gods. Hij probeert hen van Jezus te overtuigen, uitgaande van de Schriften en wijzend op de continuïteit tussen het nieuwe van Christus en de “hoop van Israël” (28,20). Paulus weet zich ten diepste een jood en ziet in het Evangelie dat hij verkondigt, dat wil zeggen in de verkondiging van de gestorven en verrezen Christus, de vervulling van de beloften aan het uitverkoren volk.

Deze eerste informele ontmoeting, met gunstig gestemde joden, wordt gevolgd door een meer officiële, tijdens dewelke Paulus de hele dag het rijk Gods verkondigt en zijn gesprekspartners probeert ontvankelijk te maken voor het geloof in Jezus, uitgaande van “de wet van Mozes en de profeten” (28,23). Omdat zij niet allemaal overtuigd zijn, klaagt hij het versteende hart van Gods volk aan, de oorzaak van Zijn veroordeling (cf Jes 6,9-10) en looft met geestdrift het heil van de volken die wel gevoelig blijken te zijn voor God en in staat om te luisteren naar het woord van het Evangelie van het leven (Hand 28,28).

Op dat moment in het verhaal, besluit Lucas zijn boek niet met de dood van Paulus maar met de dynamiek van zijn verkondiging van een Woord “dat zich niet in boeien laat slaan” (2 Tim 2,9) – Paulus heeft geen bewegingsvrijheid maar kan vrij spreken omdat het Woord niet geketend is – het is een Woord dat klaar is om door de apostel met volle hand gezaaid te worden. Paulus doet het “in alle vrijmoedigheid zonder enige belemmering” (28,31), in een woning waar hij mensen ontvangt die de verkondiging van het rijk Gods willen aanvaarden en Christus willen kennen. Dit open huis voor zoekende harten is het beeld van de Kerk die, al wordt zij vervolgd, al wordt zij niet begrepen en is zij geketend, het nooit moe wordt alle mannen en vrouwen met een moederlijk hart op te nemen om hen de liefde van de Vader te verkondigen, die in Jezus zichtbaar werd.

Dierbare broeders en zusters, moge aan het slot van deze reis die we samen hebben afgelegd door de weg van het Evangelie over de wereld te volgen, de Geest in ieder van ons de oproep levendig maken om moedige en vreugdevolle evangelieverkondigers te zijn. Moge Hij ook ons, zoals Paulus, bekwaam maken onze woningen met het Evangelie te doordrenken en er cenakels van broederlijkheid van te maken, waar de levende Christus ontvangen wordt, die “in elke mens en in alle tijden tot ons komt” (cf II Prefatie van de Advent).

Terug naar overzicht