1-11-2020 Angelus – Wij hebben zachtmoedigheid nodig om de weg van de heiligheid te gaan
“Zalig de treurenden … zalig de zachtmoedigen”

Op dit feest van Allerheiligen 2020 geeft paus Franciscus commentaar bij “de zachtmoedigheid. Op dit moment van het leven – ook in de wereld – waarop zoveel agressiviteit is …, en ook in het leven van alledag, is het eerste dat uit ons komt, agressie, verdediging … Wij hebben zachtmoedigheid nodig om de weg van de heiligheid te gaan”. Concrete manieren daartoe zijn: “luisteren, respecteren, niet kleineren, niet aanvallen: zachtmoedigheid”.
De paus doet opmerken: “Broeders en zusters, zachtmoedigheid! Zachtmoedigheid is eigen aan Jezus, die van zichzelf zegt: “leert van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart” (Mt 11,29).
De paus neemt tijd om uit te leggen hoe men zachtmoedig kan worden: “Zachtmoedigen zijn degenen die zich kunnen beheersen, die ruimte maken voor de ander, die naar hem luisteren en hem in zijn levenswijze, behoeften en vragen respecteren. Zij hebben niet de bedoeling hem te verpletteren of te kleineren, zij willen niet alles surveilleren of domineren, noch hun ideeën of belangen opleggen ten koste van de anderen. Deze mensen, die in de geest van de wereld niet gewaardeerd worden, zijn integendeel kostbaar in de ogen van God, die hun het beloofde land, dat wil zeggen het eeuwig leven, als erfgoed geeft. Deze zaligspreking begint ook hier beneden en zal in de Hemel, in Christus voltooid worden”.
Voor het Angelusgebed aan te vatten, insisteert de paus: “zachtmoedigheid, zachtmoedigheid, alstublieft, en wij zullen de weg van de heiligheid gaan”.

Dierbare broeders en zusters, goeie dag!
Op dit hoogfeest van Allerheiligen, nodigt de Kerk ons uit na te denken over de grote hoop die gefundeerd is in de verrijzenis van Christus. Ook wij zullen met Hem zijn, zoals Hij. De heiligen en zaligen zijn de meest bevoegde getuigen van de christelijke hoop, omdat zij haar tijdens hun leven, te midden van vreugde en leed, ten volle hebben beleefd door de zaligsprekingen te beoefenen, die Jezus verkondigd heeft en die vandaag in de liturgie weerklinken (cf Mt 5,1-12a). Inderdaad, de zaligsprekingen uit het Evangelie zijn de weg van de heiligheid. Ik blijf nu staan bij twee zaligsprekingen, de tweede en de derde.

Dit is de tweede: “zalig de treurenden, want zij zullen getroost worden” (v. 4). Deze woorden lijken in tegenspraak, want treuren is geen teken van vreugde of geluk. Redenen om te treuren en te lijden zijn dood, ziekte, morele tegenspoed, zonde en fouten: simpelweg het dagelijks leven, broos en zwak als het is en getekend door moeilijkheden. Een leven dat soms gekwetst en beproefd wordt door ondankbaarheid en onbegrip. Jezus verklaart degenen zalig die om deze dingen van het leven treuren en ondanks alles op de Heer vertrouwen en in Zijn schaduw gaan staan. Zij zijn niet onverschillig en verharden hun hart niet door het verdriet, maar hopen geduldig op de troost van God. En deze troost ervaren zij al in dit leven.

In de derde zaligspreking zegt Jezus: “zalig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten” (v. 5). Broeders en zusters, de zachtmoedigheid! Zachtmoedigheid is eigen aan Jezus, die van zichzelf zegt: “Leert van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart” (Mt 11,29). De zachtmoedigen zijn degenen die zich kunnen beheersen, die ruimte maken voor de ander, die naar hem luisteren en hem in zijn manier van leven, behoeften en vragen respecteren. Zij hebben niet de bedoeling hem te verpletteren of te kleineren, zij willen niet alles surveilleren of domineren, noch hun ideeën of belangen opleggen ten koste van de anderen. Deze mensen, die in de geest van de wereld niet gewaardeerd worden, zijn integendeel kostbaar in de ogen van God, die hun het beloofde land, dat wil zeggen het eeuwig leven, als erfgoed geeft. Deze zaligspreking begint ook hier beneden en zal in de Hemel, in Christus voltooid worden. Zachtmoedigheid. Op dit moment van het leven – ook in de wereld – waarop zoveel agressiviteit is …, en ook in het leven van alledag, is het eerste dat uit ons komt, agressie, verdediging … Wij hebben zachtmoedigheid nodig om de weg van de heiligheid te gaan. Luisteren, respecteren, niet kleineren, niet aanvallen: zachtmoedigheid.

Dierbare broeders en zusters, kiezen voor zuiverheid, zachtmoedigheid en barmhartigheid. Kiezen voor vertrouwen op de Heer in armoede van geest en smart. Zich inzetten voor gerechtigheid en vrede. Dat alles betekent ingaan tegen de stroom van de mentaliteit van deze wereld, van de cultuur van het hebben, van zinloze ontspanning, van arrogantie tegen de zwaksten. Deze weg van het Evangelie is de weg die de heiligen en zaligen gegaan zijn. Het hoogfeest van vandaag, dat alle heiligen viert, doet ons aan onze persoonlijke en aan de universele roeping tot heiligheid denken, en reikt ons zekere manieren aan voor deze weg, die ieder op een unieke, niet herhaalbare manier gaat, volgens de “fantasie” van de Heilige Geest. Het volstaat te denken aan de onuitputtelijke verscheidenheid van gaven en concrete gebeurtenissen onder de heiligen: zij zijn niet gelijk, ieder heeft zijn persoonlijkheid en ieder heeft zijn heiligheid ontwikkeld volgens zijn persoonlijkheid. Ieder van ons kan deze weg gaan. Zachtmoedigheid, zachtmoedigheid, alstublieft, en wij zullen de weg van de heiligheid gaan.

Deze immense familie van gelovige volgelingen van Christus heeft een Moeder, de Maagd Maria. Wij vereren Haar met de titel Koningin van alle heiligen, maar zij is vooreerst de Moeder die aan iedereen leert hoe Haar Zoon te ontvangen en te volgen. Moge Zij ons helpen, ons verlangen naar heiligheid te voeden door de weg van de zaligsprekingen te gaan.

Terug naar overzicht