God meet niet de kwantiteit maar de kwaliteit

11-11-2018 Angelus – God meet niet de kwantiteit maar de kwaliteit

Paus Franciscus zegt dat “God niet de kwantiteit maar de kwaliteit meet, Hij onderzoekt het hart, Hij kijkt naar de zuiverheid van de bedoelingen”. De paus mediteerde over het Evangelie van deze dag, de geschiedenis van de weduwe die haar twee penningen gaf voor de offerkist van de tempel.
“Wanneer wij bekoord worden door het verlangen om in de kijker te lopen en ons altruïsme in rekening te brengen, wanneer wij te veel belang hechten aan de blik van de anderen – en verontschuldig mij de uitdrukking – de pauw uithangen, denken wij dan aan deze vrouw, luidt de raadgeving van de paus … dat zal ons helpen ons te ontdoen van het overbodige om te gaan naar wat echt telt, en nederig te blijven.”
En: “onze gave aan God in het gebed en aan de anderen in de naastenliefde zou altijd een afkeer moeten hebben van ritualisme en formalisme, evenals van de logica van de berekening en zou de uitdrukking van belangeloosheid moeten zijn”.

Dierbare broeders en zusters, goeie dag!

De geschiedenis in het Evangelie van deze dag (cf. Mc 12,38-44) rondt het onderricht af dat Jezus geeft in de tempel van Jeruzalem en belicht twee tegengestelde figuren: de Schriftgeleerde en de weduwe. Waarom zijn zij tegengesteld? De eerste vertegenwoordigt belangrijke, rijke en invloedrijke personen; de andere – de weduwe – vertegenwoordigt kleinen, armen en zwakken. In feite, geldt het resolute oordeel van Jezus over de schriftgeleerden niet heel de categorie van schriftgeleerden, maar verwijst zij naar degenen onder hen die hun sociale positie uitstallen, die zich de titel van “leraar” toeëigenen, die graag bewonderd worden en de eerste plaats innemen (cf vv. 38-39). Het ergste is dat hun vertoon vooral van religieuze aard is, omdat zij “voor de schijn” bidden, zegt Jezus (v. 40) en van God gebruik maken om zich geloofwaardig te maken als verdedigers van Zijn wet. Deze superieure en ijdele houding brengt hen ertoe degenen die weinig tellen of zich in een nadelige economische positie bevinden, zoals de weduwen, te minachten.

Jezus ontmaskert dit perverse mechanisme: hij klaagt de verdrukking van de zwakken aan op de grond van godsdienstige redenen, door duidelijk te zeggen dat God aan de kant van de kleinsten staat. En om deze les goed in te prenten in de geest van de leerlingen, geeft Hij hen een levend voorbeeld: een arme weduwe, wiens sociale positie onaanzienlijk is omdat zij geen man heeft die haar rechten kan verdedigen, en zij dus gemakkelijk ten prooi valt aan schuldeisers zonder scrupules. Deze schuldeisers vervolgden de weduwen om hen te doen betalen. Deze vrouw, die twee penningen gaat werpen in de offerkist van de tempel – al wat zij nog had – en haar offergave doet,  probeert daarbij onopgemerkt te blijven, bijna beschaamd. Maar juist in deze nederigheid stelt zij een daad, die beladen is van grote godsdienstige en spirituele betekenis. Dit gebaar vol offergeest ontsnapt niet aan de aandachtige blik van Jezus, die er eerder de totale zelfgave in ziet schitteren waartoe Hij de leerlingen wil opvoeden.

Het onderricht dat Jezus ons vandaag geeft, helpt ons terug te vinden wat essentieel is in ons leven en wat een concrete en dagelijkse relatie met God in de hand werkt. Broeders en zusters, de weegschaal van de Heer is anders dan de onze. Hij weegt de mensen en hun daden op een andere manier. Dat betekent dat onze “gave” aan God in het gebed en aan de anderen in de naastenliefde steeds een afkeer zou moeten hebben van ritualisme en formalisme, evenals van de logica van de berekening en de uitdrukking moet zijn van belangeloosheid, zoals Jezus met ons deed: Hij heeft ons om niet verlost, Hij deed ons de verlossing niet betalen. Hij heeft ons om niet gered. En wij, wij moeten de dingen doen als uitdrukking van belangeloosheid.

Zie waarom Jezus deze arme en edelmoedige weduwe aanwijst als voorbeeld van een christenleven om na te volgen. Haar naam kennen wij niet, maar wij kennen haar hart – wij zullen het terug vinden in de Hemel en wij zullen haar zeker begroeten; en dat is wat telt voor God. Wanneer wij bekoord worden door het verlangen om in de kijker te lopen en ons altruïsme in rekening te brengen, wanneer wij te veel belang hechten aan de blik van de anderen – en verontschuldig mij de uitdrukking – de pauw uithangen, denken wij dan aan deze vrouw, luidt de raadgeving van de paus … dat zal ons helpen ons te ontdoen van het overbodige om te gaan naar wat echt telt, en nederig te blijven.

Moge de Maagd Maria, de arme vrouw die zich helemaal aan God heeft gegeven, onze beslissing ondersteunen om aan de Heer en onze broeders niet iets van onszelf te geven, maar onszelf, in een nederige en edelmoedige offergave.

Terug naar overzicht
By | 2018-11-19T10:20:07+00:00 12 november 2018|Woord van de paus|0 Comments