Paasbrief 2019

Lees of download de pdf-versie van de brief of lees de brief hieronder.

Een Paasbrief over Sint Jozef!

Onze 40 dagentijd begon dit keer in de maand maart, die toegewijd is aan de H. Jozef.
Laten wij eens kijken hoe St. Jozef onze gids kan zijn in deze vastentijd naar Pasen toe.
Tevens laten wij dan onze blik gaan naar twee andere mannen met de naam Jozef, een uit het Oude Testament en een die na Jezus’ lijden en sterven naar voren treedt.

Beginnen wij bij onze bekende Sint Jozef.

Hij was een man met een groot inlevingsvermogen, een man, die werkelijk Godvrezend en rechtvaardig was. Hij kreeg te maken met tegenslag en allerlei moeilijkheden, zeker in de zorg voor Maria en het Kind Jezus.

De bron waaruit Sint Jozef putte was God zelf. In de heilige Jozef was het stil om te kunnen horen wat er van hem verwacht werd en hij beantwoordde hieraan tot het einde toe.

Maria en hij begrepen niet alles, maar bewaarden wat zij ontvingen in het hart en vertrouwden in alle omstandigheden op God.
Denk aan de pijn die zij ervoeren toen zij Jezus drie dagen zochten (een soort Pascha). De pijn ook toen zij Hem terugvonden in de tempel en zij van Hem het antwoord kregen dat Hij “in het huis van Zijn Vader moest zijn”.
Sint-Jozef heeft dit kunnen accepteren door zijn nederigheid en hij heeft zijn vaderfunctie verder voortgezet in gehoorzaamheid.
De heilige Jozef was volgens de overlevering niet aanwezig bij Jezus’ lijden en sterven. Zijn taak was reeds volbracht.

Sint Jozef was voorbereid om goed te sterven. Wij kunnen ons voorstellen dat hij mocht sterven in de aanwezigheid van Jezus en Maria. Hij weet hoe belangrijk het is om in het uur van de dood door goede mensen omringd te zijn, die met en voor ons bidden in de aanwezigheid van Jezus en Maria. Hij voegt zich heel graag bij hen en wil een bijstand zijn voor de stervenden. Hij is niet voor niets patroon van de stervenden. Roep hem gerust aan voor een zalige dood!
Bij Jezus’ kruis stond dus Maria zonder Sint Jozef aan haar zij, en zij zal hem zeker gemist hebben. Een andere Jozef, Jozef van Arimatea, was wel aanwezig en nam als het ware zijn rol over.

Door het meetrekken met Maria en Jezus heeft de heilige Jozef op een andere wijze een “40-dagentijd” beleefd. Hij ging in op Gods wil door stil te luisteren, te onderkennen en te gaan waar hij gestuurd werd.
Het was een afsterven aan zijn eigen wil, waardoor Jezus kon uitgroeien waarvoor Hij in de wereld was gekomen en waartoe Hij geroepen was door zijn Vader.

Is dat ook niet wat wij nastreven in de 40-dagentijd: stil worden om te luisteren naar Gods stem en te onderscheiden wat God van ons vraagt en dat vervolgens te doen?
Dit kunnen wij door ons toe te leggen op extra gebed, luisteren naar Gods woord en door versterving. Hierdoor worden wij leeg van onszelf en kunnen wij ontvangen waarmee Hij ons wil vullen.

Ook Maria kan hierin ons voorbeeld zijn. Zij heeft door zulk een levenshouding volledig haar roeping kunnen beleven. Haar Fiat bij de Aankondiging vond zijn vervulling in haar Fiat onder het Kruis.

Als wij stil worden, luisteren, Zijn wil ontdekken en doen heeft dat tot gevolg dat wij onze roeping ten volle kunnen beleven. Tevens is dat een hulp voor de ander om zijn roeping te leven.

Bidden wij tot Sint Jozef en Maria om deze genade van openheid, opdat Jezus ten volle in ons kan worden die Hij wil zijn, en dat wij worden die Hij wil dat wij zijn.

Doen wij een stap terug naar de tijd van het Oude Testament (Gen. 39 e.v.), dan zien wij een Jozef die veel overeenkomsten heeft met de heilige Jozef.
Egypte was voor de heilige Jozef geen onbekende plaats toen hij met Maria en het Kind moest vluchten. Egypte was als het ware voorbereid door de Jozef van het Oude Testament.
Maar vooral zien wij gelijkenis in gesteldheid: beiden streven naar zuiverheid en kuisheid. Jozef in Egypte was Godvrezend, vertrouwde volledig op God, en zocht steeds zijn toevlucht bij Hem gedurende alle moeilijkheden. En werd er uiteindelijk voor beloond! In Gen. 39,4b lezen wij: “Hij werd aangesteld over zijn huis en heel zijn bezit”.
Deze tekst vinden wij ook terug in de litanie van de Heilige Jozef.

Door beproevingen goed te doorstaan in blijvend vertrouwen (want uit mijzelf kan ik niets, Gen. 41, 4.6), werd hij uiteindelijk vader voor de Egyptenaren en over de vreemden. Zoals de heilige Jozef voedstervader mocht worden van de zoon van God. In het monastieke leven zouden wij zeggen: hij heeft het noviciaat goed doorlopen en is later aangesteld tot kellenaar.

Zetten wij nu de stap naar het Nieuwe Testament, naar de Jozef van na Jezus’ lijden en sterven, naar Jozef van Arimatea, een Schriftgeleerde die angstig was en in het geheim leerling was van Jezus.
Deze Jozef was ook een goede en rechtvaardige man die Gods geboden onderhield en Gods koninkrijk verwachtte. Jezus’ boodschap sprak hem aan, omdat waarheid en rechtvaardigheid belangrijk voor hem waren. Eigenschappen die wij bij de Heilige Jozef en de Jozef van het Oude Testament ook terug zien.

Vanuit dit weten is het mogelijk dat Jozef van Arimatea de gehele lijdensweg van Jezus heeft gevolgd en meebeleefd. Hij wist daardoor eerder dan Pilatus, dat Jezus was gestorven (Marc. 15,43).
Door in dit lijden mee te gaan overwon hij zijn eigen angst en durfde hij aan Pilatus het lichaam van Jezus te vragen om Hem te begraven. Jozef van Arimatea kwam tot actie en Jezus werd begraven bij de rijken (Jes. 53,5.8.9). Hieruit kunnen wij leren dat, als wij de kruisweg overwegen en Jezus van nabij volgen, wij onze angsten kunnen overwinnen.

Over enkele weken leven wij bovendien in de dagen na Christus’ lijden en sterven. Wij weten dat Hij verrezen is en de Helper heeft gestuurd die ons wil steunen en sterken op onze plaats.
Daarom mag deze 40-dagentijd een tijd zijn van weten dat God geschiedenis schrijft “zoals het was in het begin en nu en altijd”.

Hij vraagt aan ons om mee te trekken, in de stilte van ons hart te luisteren naar zijn Woord opdat wij vertrouwen in alle moeilijkheden die er kunnen zijn. Zo kan Zijn wil in ons geschieden en kunnen wij de opdracht vervullen die in het hier en nu aan ons gegeven is.
In de woorden van onze heilige Vader Benedictus is dit:

zijn leven in alle zuiverheid bewaren en tevens alle nalatigheden van de andere tijden in deze heilige dagen uit te wissen. Dit zal dán op een juiste manier gebeuren, als wij paal en perk stellen aan al onze ondeugden en als wij ons toeleggen op het gebed onder tranen, op lezing, rouwmoedigheid van hart en vasten (RB 49,2-4).

Voor ons kan de heilige Regel een goede leidraad zijn om ons leven in de goede richting vorm te geven. Wij mogen ons troosten met het slot van het hoofdstuk over de “werktuigen”:

Nooit aan Gods barmhartigheid wanhopen.
Dit zijn de werktuigen van het geestelijk ambacht.
Als wij ze dag en nacht zonder ophouden hanteren en op de dag van het oordeel weer inleveren, zal de Heer ons het loon uitbetalen dat Hijzelf beloofd heeft: “geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben” (RB 4,74-77).

Van harte wensen wij u een Zalig Pasen!

Terug naar nieuwsoverzicht
By |2019-04-02T10:12:42+02:00 2 april 2019|Geen categorie|0 Comments