Wanneer men Jezus in de kerk laat

5-10-2018 De schijnheiligheid van de rechtvaardigen of wanneer men Jezus in de kerk laat
De angst om zich te laten beminnen

Paus Franciscus klaagt “de schijnheiligheid van de rechtvaardigen” aan, wanneer het christendom beleefd wordt “als een sociale gewoonte”, uit “angst zich te laten beminnen”: Jezus wordt in de kerk gelaten, zonder dat men dagelijks met Hem omgaat, benadrukt de paus in de homilie.

In zijn commentaar bij het Evangelie (Lc 10,13-16) waar Jezus zich kant tegen Chorazin en Betsaïda die Hem verwerpen, benadrukt de paus dat Hij “alle harten wil bereiken, met een boodschap die niet dictatoriaal is maar een boodschap van liefde”.

Doch, zelfs christenen vergeten Hem, betreurt hij: “Wij zijn gewend … en deze gewoonte doet ons pijn, omdat wij het Evangelie herleiden tot een sociaal, sociologisch feit, maar geen persoonlijke band met Jezus. Jezus spreekt tot mij, Hij spreekt met u, Hij spreekt met ieder van ons … Hoe komt het dat deze heidenen Hem volgen terwijl zij Jezus’ prediking amper gehoord hebben, en dat ik die hier geboren ben, in een christelijke samenleving, het gewend ben, en dat het christendom als een sociale gewoonte is, een kledingstuk dat ik aan- en uittrek?”.

“Jezus weent over ieder van ons wanneer wij het christendom formeel beleven, in plaats van reëel”, insisteert paus Franciscus. “De schijnheiligheid van de rechtvaardigen, is angst voor de liefde van Jezus, angst om zich te laten beminnen. In feite, wanneer wij dat doen, proberen wij de band met Jezus zelf in de hand te houden. “Ja, ik ga naar de Mis, maar Gij blijft in de kerk en ik ga terug naar huis” … En Jezus gaat niet met ons mee: in het gezin, in de opvoeding van de kinderen, op school, in de wijk … zo blijft Jezus in de kerk … of op het kruisbeeld of in een afbeelding.”

De paus nodigt uit tot een gewetensonderzoek, met “dit refrein”: “Ongelukkig zijt gij omdat Ik u zo veel gegeven heb, Ik heb u mijzelf gegeven, Ik heb u gekozen om christen te zijn en ge verkiest een half leven, een oppervlakkig leven: een beetje christendom en wijwater, maar niets meer. In feite, wanneer men met deze christelijke schijnheiligheid leeft, verjagen wij Jezus uit ons hart. We doen alsof we Hem hebben, maar we hebben Hem weggejaagd. Wij zijn christen, fier christen te zijn, maar leven als heidenen”.

De paus besluit met dit gebed: “Heer, Gij hebt mij zo veel gegeven. Mijn hart is zo hard dat het U niet binnenlaat. Ik heb gezondigd door ondankbaarheid, ik ben een ondankbare … Vragen wij de Heilige Geest de deur van ons hart wijd open te zetten zodat Jezus kan binnenkomen”.

Terug naar overzicht
By | 2018-10-11T21:32:15+00:00 6 oktober 2018|Woord van de paus|0 Comments